Ang papel ng news media sa paglaban sa krisis sa klima

Gaano man kasama ang mga balita tungkol sa klima ngayong 2026—mula sa pagkatunaw ng mga glacier hanggang sa mga makasaysayang wildfire at nakamamatay na heatwave—narito ang isang nakababahalang katotohanan: malaki ang posibilidad na ito na ang pinakamalamig na taon na mararanasan mo sa natitirang bahagi ng iyong buhay.

Mas magiging mainit ang taong ito kaysa noong nakaraang taon, at mas mainit naman ang nakaraang taon kaysa sa taong nauna rito. Sinasabi ngayon ng mga siyentipiko na sa susunod na taon, lalo na habang nabubuo ang weather pattern na El Niño, maaaring malampasan nang husto ang mga naitalang rekord, na magtutulak sa temperatura ng planeta nang higit pa sa mga antas na matagal nang itinuturing ng mga eksperto bilang mapanganib na tipping point ng krisis sa klima.

Sa gitna ng lahat ng ito, maaaring mahirap malaman kung saan hihingi ng tulong at saan matatagpuan ang mga solusyon: tila lalo pang pinapalala ng mga pamahalaan sa buong mundo—lalo na sa mga bansang umaasa sa petrolyo gaya ng United States—ang sitwasyon sa halip na lutasin ito.

Maaari ring magmukhang walang gaanong epekto ang mga personal na desisyon kung ihahambing sa lawak ng problemang kinakaharap natin. Ngunit may isang solusyong madalas hindi napapansin sa usapin ng klima—at iyon ay journalism.

Mahalagang maunawaan kung ano ang nangyayari, ano ang sanhi nito, at kung sino ang may pananagutan (at huwag tayong magpalinlang, may mga tunay na kontrabida sa kuwentong ito) upang malutas ang problema sa klima. Ang pagpikit sa katotohanan ay hindi magpapawala sa siyensya at sa realidad.

Sa nakalipas na pitong taon, pinag-aaralan ng aming nonprofit organization kung paano iniuulat ng media sa iba't ibang panig ng mundo ang climate change, at tinutulungan ang mga news outlet na mas mahusay na makaugnayan ang kanilang mga audience tungkol dito.

Narito ang magandang balita: interesado ang mga tao. Ipinakikita ng mga pag-aaral na dumaan sa peer review na, sa karaniwan, 89 porsiyento ng mga tao sa mundo ay hindi lamang nagmamalasakit sa krisis sa klima, kundi nais din nilang kumilos ang kanilang mga pamahalaan upang tugunan ito.

Ang problema, marami sa mga taong ito ang hindi alam na bahagi sila ng napakalaking mayoryang nagmamalasakit sa klima; pakiramdam nila ay magkakahiwalay sila at nasa gilid lamang ng usapin. Hindi rin nila alam na madalas ay ganoon din ang pananaw ng kanilang mga kapitbahay at, higit sa lahat, hindi sila bumoboto na para bang bahagi sila ng solusyon.

Dito pumapasok ang pamamahayag. Sa nakalipas na dalawang taon, dose-dosenang reporter mula sa iba't ibang panig ng mundo ang nagsisikap na ikuwento ang kuwento ng 89 porsiyento sa kanilang mga komunidad, bigyang-pansin ang kanilang mga karanasan at bigyan sila ng tinig.

At napapansin na ito ng mundo: nagsimula nang magpakilala ang mga tao sa social media bilang bahagi ng 89 porsiyento, at noong Agosto, inilagay ng global drinks company na Oatly ang mensaheng “89 na porsyento o 89 percent” sa mga karton ng produkto nito sa buong mundo.

May kakayahan ang journalism na tulungan ang publiko na makaalpas sa tila pagkakabalam sa usapin ng climate change. Sa pagtutuwid sa pananaw na walang pakialam ang mga tao, at sa pagtukoy kung ano ang kailangang gawin upang agarang malutas ang problema—sa loob ng voting booth, sa lansangan at sa mga tahanan—may pagkakataon at tungkulin ang mga news outlet na makiisa sa kanilang mga audience sa pagtugon sa pinakamabigat na isyung kinakaharap natin sa buhay.

Ang ugnayang iyon ay hindi lamang makatutulong sa pagtugon sa problema sa klima, makatutulong din itong paliitin ang agwat sa tiwala na matagal nang nagpapahirap sa journalism. Sinusuportahan ng mga tao ang mga news outlet na tumatalakay sa mga usaping mahalaga sa kanila. Ngunit hindi ito magiging madali.

Sa loob ng maraming dekada, daan-daang milyong dolyar ang ipinuhunan ng industriya ng fossil fuel—naaalala ninyo ang mga kontrabidang binanggit natin kanina?—sa mga kampanyang naglalayong iligaw ang publiko tungkol sa mga panganib ng pagsusunog ng fossil fuel.

Pinondohan nila ang mga kampanyang nagpapakalat ng disinformation upang pahinain ang tiwala sa climate science at sinikap nilang sirain ang tiwala sa journalism na tumpak na nag-uulat tungkol sa problemang ito. Dahil sa paglaganap ng social media, nabuo ang isang planado at koordinadong pagsisikap na bombahin ang mga consumer ng mga kasinungalingan tungkol sa klima.

Patuloy na ginagamit ng isang maliit na minorya ng mga online troll ang pananakot upang ilayo ang ilang newsroom sa mas matapang na pag-uulat tungkol sa klima na hinihingi ng bigat ng kuwentong ito. May pagkakataon ang journalism na itama ang pagkakamaling ito—sa pamamagitan ng makatotohanan at agarang pag-uulat tungkol sa krisis na kinakaharap natin. At tayong mga consumer—lahat tayong 89 porsiyento—ay maaaring gamitin ang pagkakataong ito upang muling matuklasan ang halaga ng isang malaya at nagsasariling pamamahayag, at kilalanin ang mga taong nagsasabi ng katotohanan tungkol sa krisis na naglalagay sa ating lahat sa panganib.

Si Kyle Pope ay co-founder at executive director for strategic initiatives ng Covering Climate Now, isang pandaigdigang kooperasyon ng mga newsroom na nakatuon sa pagpapalawak at pagpapahusay ng coverage tungkol sa klima.

Ang opinion piece na ito ay isinulat bilang bahagi ng World News Day campaign, isang pandaigdigang kampanyang nagbibigay-diin sa mahalagang papel ng journalism sa paghahatid ng mga katotohanan at malinaw na impormasyon.

Dapat panatilihin ng mga muling maglalathala ang talata sa itaas at bigyang-kredito ang orihinal na may-akda.

Malayang muling ilathala nang buo at malayang isalin, basta't tapat na naipapakita ng salin ang orihinal at hindi binabago ang kahulugan o nilalaman nito. Pinahihintulutan ang maliliit na pagbabago para sa haba o house style, sa parehong batayan. Kung maaari, mangyaring maglagay ng link patungo sa World News Day (worldnewsday.org).